انتشار یک خبر در صفحه حوادث روزنامه هم به پلیس سرنخ داد و هم با فریب متهمان در پرونده قتلهای سریالی زنان در تهران، باعث دستگیری آنها شد.
به گزارش همشهری آنلاین، شاید برخی افراد با دیدن و شنیدن اخباری مانند قتل و سرقتهای خشن و آدمربایی در صفحات حوادث روزنامهها یا شبکههای مجازی بر این باور باشند که انتشار این اخبار و روایتهای واقعی رخ داده در جامعه باعث بدآموزی یا تشویش اذهان عمومی میشود.
اما اگر از جنبه دیگری به این موضوع نگاه کنیم، میبینیم که این اخبار هم میتواند باعث آگاهیبخشی به مردم باشد تا خودشان به چنین سرنوشتی دچار نشوند و هم انعکاس برخی از این اخبار به پلیس و دستگاه قضایی کمک میکند تا زودتر به کشف حقیقت و دستگیری مجرمان برسند.
در همین رابطه به سراغ نصرالله شفیقی سرهنگ بازنشسته و رئیس اسبق اداره ویژه قتل پلیس آگاهی تهران رفتیم تا یکی از پروندههایی را که مربوط به قتل سریالی زنان خانهدار در سال ۱۳۸۴ بود و انتشار خبر آن در روزنامه ایران باعث دستگیری قاتلان شد برایمان بازگو کند.
- قتل بانوی فرهنگی با شلیک گلوله
- جزییات قتل قاضی دادگستری و خانوادهاش + عکس
قتل زن ۵۰ ساله در خیابان گاندی
سرهنگ شفیقی میگوید: «۲۶ آذر سال ۸۴ بود که خبر قتل خانمی ۵۰ ساله در خانهاش حوالی خیابان گاندی به ما اعلام شد. بررسی جسد نشان میداد که دست و پای قربانی با طناب قرمز بسته شده و با چاقو به قتل رسیده بود. در ورودی خانه هم سالم بود به همین دلیل اولین فرضیهای که مطرح شد، این بود که زن تنها قربانی شخصی آشنا شده است. عامل یا عاملان جنایت طلاهای او را به سرقت برده بودند.
طناب قرمزی که دو مقتول را به هم وصل کرد
در حالی که تحقیقات در رابطه با این جنایت ادامه داشت، روز ۶ دی همان سال گزارش قتل دیگری به پلیس اعلام شد. این بار نیز زنی تنها و میانسال با ضربات چاقو در خانهاش در محدوده سعادت آباد به قتل رسیده و دست و پاهایش با طناب قرمز بسته شده بود.
سرهنگ شفیقی میگوید: «در تحقیقاتی که صورت گرفت، باتوجه به اینکه اندازه و رنگ طنابها یکی بود و شیوه قتل یکسان، این احتمال مطرح شد که دو قتل از سوی یک نفر صورت گرفته و فرضیه قتل سریالی مطرح شد. از این خانه هم طلا و پول و تراول سرقت شده بود که شماره تراولها را به بانکها دادیم.
کشف تراولچک مسروقه
در ادامه تیم تحقیق متوجه شدند که هر دو قربانی از مدتی قبل خانههایشان را برای فروش آگهی کرده بودند. تحقیقات ادامه داشت تا اینکه از بانکی در محدوده خیابان آفریقا با پلیس تماس گرفتند و عنوان شد که یکی از تراول چکهای مسروقه وصول شده است.
با به دست آمدن این سرنخ، هویت فردی به نام علیرضا که برای وصول تراول چک اقدام کرده بود، مشخص شد.
فرار طعمه از دست قاتلان
در همین روزها زنی به کلانتری مراجعه کرد و سرنخی دیگر از متهمان در اختیار پلیس قرار داد و گفت: «من خواننده صفحات حوادث هستم و متوجه شدم چند زن که خانههایشان را برای فروش آگهی کرده بودند به قتل رساندهاند. من که تصور نمیکردم خودم یک روز گرفتار این حوادث شوم، اتفاقی برایم افتاد که زود خودم را به پلیس رساندم.
من هم چون خانهام را آگهی کردهام، زن و مردی برای بازدید آمدند. عجیب این بود که آنها از آسانسور استفاده نکردند و بعد فهمیدم نمیخواستند تصویرشان در دوربین آسانسور ضبط شود. وقتی وارد خانه شدند اصلاً آشپزخانه را بازدید نکردند. از طرفی خانم جوان (اعظم) با من به اتاق خواب آمد و فقط داخل کمد دیواری را با دقت نگاه کرد.
من مقابل در ورودی ایستاده بودم و یک لحظه صدای نفسهای مرد جوان را پشت سرم حس کردم، بدون معطلی از خانه فرار کردم و خودم را به خیابان رساندم. آنها دنبالم دویدند ولی چون خیابان شلوغ بود، فرار کردند.»
زن جوان به چهرهنگاری دو متهم پرداخت و در ادامه تصویر اعظم و علیرضا به دست آمد.
فریب متهمان با یک خبر و دستگیری آنها
سرهنگ شفیقی ادامه میدهد: «حالا دیگر تقریبا هویت و مشخصات متهمان را داشتیم اما ناگهان خبر رسید که جنایت سوم رقم خورده است. زنی ۴۱ ساله ۱۱ دی ماه در خانهاش حوالی سهراه ضربخانه به قتل رسید. جنایت سوم هم مانند دو قتل دیگر بود با این تفاوت که قربانی با طناب سبز رنگی دستها و پاهایش بسته شده بود.
همین موضوع باعث شد ما متوجه شویم قاتل، روزنامهخوان است و با خواندن اخبار قتلهایش در صفحات حوادث روزنامه متوجه شده که پلیس به سریالی بودن قتلها پی برده و حالا برای اینکه نشان دهد این قتل با دو قتل دیگر متفاوت است، این بار از طنابی با رنگ سبز استفاده کرده است.
در این فاصله رد متهمان را در مشهد زده بودیم. بلافاصله با خبرنگار حوادث روزنامه ایران – در آن سالها – هماهنگ کرده و از او خواستیم بنویسد که پلیس رد قاتلان را در یکی از شهرهای جنوبی کشور پیدا کرده است.
با انتشار این خبر، همزمان تیمی از کارآگاهان جنایی را به مشهد فرستادیم و بامداد بیست و پنجم دی ۸۴ علیرضا و سپس اعظم دستگیر شدند و تا ساعت ۱۰ صبح روز بعد حتی مالخرانی که اموال مسروقه را خریده بودند نیز بازداشت شدند و اموال مسروقه هم جمعآوری شد.»
قاتل خونسرد، پولدار و لیسانسه بود
سردار مرتضی طلایی که در آن زمان فرمانده انتظامی تهران بزرگ بود، پس از دستگیری متهمان در نشست خبری که با خبرنگاران داشت، لقب قاتل خونسرد به علیرضا داد چراکه او لیسانس داشت، هیچگونه سابقه کیفری نداشت، از نظر روانی سالم بود، متأهل بود و پدرش تاجر فرش و دارای 3 همسر بود که همسر اولش در خانهای در خیابان جردن زندگی میکرد. همسر دوم او در خیابان فرشته و همسر سومش که مادر همین قاتل بود در سعادتآباد سکونت داشتند.
اعظم همدست علیرضا هم دانشجوی ترم سوم رشته مدیریت بود و همراه خانوادهاش در تهرانپارس زندگی میکرد.
علیرضا و اعظم که بعدها از سوی خبرنگاران به قاتلان طناب قرمز معروف شده بودند، پس از تکمیل تحقیقات در ۱۴ تیر سال ۱۳۸۵ در دادگاه کیفری استان تهران پای میز محاکمه رفتند. اما در دادگاه، متهمان تقصیر را به گردن دیگری انداخته و همدیگر را مرتکب این جنایات دانستند.
انگشت اتهام متهمان به سوی یکدیگر
در جلسه دادگاه علیرضا مدعی شد قاتل اعظم است و او فقط دست و پای مقتولان را میبسته است.
قاضی در برابر این ادعا گفت: «جراحاتی که بر گردن مقتولان وارد شده کار یک زن نیست.»
متهم عنوان کرد: «اعظم 4 سال همکارم بود. البته وضعیت کاری ما فراتر از دو همکار شده بود. اعظم یکسری عکس از محافل خانوادگی و خصوصی ما به دست آورده بود و با تهدید اینکه آنها را به خانوادهام نشان میدهد، مرا تحت فشار قرار داده بود. او مرا مجبور میکرد همراهش برای سرقت بروم، اما ما قصد قتل نداشتیم.»
«اعظم – الف» ۲۲ ساله هم منکر قتلها شد و گفت: «ما فقط رابطه کاری داشتیم و رابطه صمیمانهای بین ما وجود نداشت که ایشان میگوید من او را اغفال و تهدید کردم تا مرتکب قتل شود. بعد از ۹ ماه به من گفت که ورشکست شدهام و به مدت یک ماه شرکت تعطیل بود. او فساد اخلاقی داشت و مصرف مشروبات الکلی و مواد دخانی بر این وضعیت وخیم مالی او میافزود.
تا اینکه یک روز به من گفت به خاطر اینکه وضعیت مالیام خیلی بد شده، میخواهم دست به سرقت بزنم و به من پیشنهاد داد از طریق آگهیهای فروش منزل به قصد خرید به آنجا برویم و سرقت کنیم. من قتلی مرتکب نشدم همه کار خودش بود.»
حکم قصاص
در نهایت، با توجه به مدارک و اظهارات متهمان، علیرضا از سوی قضات شعبه ۷۱ دادگاه کیفری استان تهران به 3 بار قصاص و اعظم به ۱۵ سال حبس محکوم شد. با تأیید این حکم در شعبه ۲۷ دیوان عالی کشور، قاتل طناب قرمز چهارشنبه ۱۲ دی سال ۸۵، در سالگرد آخرین جنایتش، در زندان اوین به دار مجازات آویخته شد.
کد خبر 1087942 منبع: ایران
-
جزییات قتل قاضی دادگستری و خانوادهاش + عکس
-
دستدرازی مربی ورزشی و دستگیری او
-
قتلهای سریالی زنان تهرانی در خانههایشان
-
بیرانوند اسطوره عربستان را عصبانی کرد؛ شوکه شدم!
-
حمله به چند شهر عربستان | انفجارهای شدید در ریاض
-
فوری | اطلاعیه سپاه ؛ ضربه دیگری به ارتش متجاوز آمریکا
-
این فرد جاسوس است؛ راه دادن چنین فردی به ایران خلاف امنیت کشور است
-
دلیل انتخاب شدن بیرانوند فاش شد
-
فوری | قشم با موشک هدف قرار داده شد
-
افشای فایل صوتی فوقمحرمانه و اعتراف به کم آوردن در مقابل ایران
-
فوری | قشم با موشک هدف قرار داده شد
-
فوری | اطلاعیه سپاه ؛ ضربه دیگری به ارتش متجاوز آمریکا
-
سنتکام به ترامپ درباره از دست رفتن فرصت حمله به ایران هشدار داده است!
-
اولین اعترافات پدر سوگند صیادی + فیلم
-
حمله به چند شهر عربستان | انفجارهای شدید در ریاض
-
بیرانوند اسطوره عربستان را عصبانی کرد؛ شوکه شدم!
-
مذاکرات ایران و آمریکا در کانون دیدار محرمانه ویتکاف و کوشنر با قطریها
-
فرود یک هواپیمای احتمالا قطری در تهران پس از پرواز از ترکیه
-
ترامپ: ایران توافق میخواهد، اما شرایط ما را نمیپذیرد | جنگ علیه ایران یک اقدام نظامی کوچک است!
-
بازگشت پرسپولیس به صدر با برد پرگل؛ آتشبازی مثلث هجومی سرخها